de vrouwen achter de meisjes

In Vrouw & Tijd spreken we vrouwen uit verschillende levensfasen over wat hen bezighoudt – en wat zij doorgeven aan de volgende generatie. 

Kayleigh (28 jaar):Ik werk 40 uur in de week voor het Adviesbureau voor Veiligheid en Handhaving. Daar ben ik beleidsadviseur op het vlak van aanslagen met explosieven. Het is een harde corporate mannenwereld. Daarnaast geef ik al sinds 2018 dansles bij Fitnesscentrum Roden, waardoor Daniëlle en ik elkaar hebben leren kennen. Ik geef haar dochter Tess al een aantal jaar dansles. Naast die harde wereld is dit echt mijn uitlaatklep waar ik mijn creativiteit in kwijt kan. Dit is een fase in mijn leven waarin veel om werk draait. Ik ben single, woon in het centrum van Groningen, ben dus altijd druk, maar het werk geeft ook weer veel vrijheid om te reizen en te dansen. En het is gewoon heel erg leuk. 

Daniëlle (34 jaar): Dat is het mooiste hè? Dat ze werkt met explosieven en aanslagen, en het dan leuk noemt. Ik ben moeder van 5 kinderen en werk ook nog 3 à 4 dagen in de week. Dan kan ik ook even pauze houden zonder dat iemand ‘mama!’ roept en een broodje eten zonder de tafel op te ruimen. Mijn werk is echt een stukje van mij. Jij zegt vrijheid: dat voel ik hierin ook.

Kayleigh: Om me heen zie ik vriendinnen settelen en kinderen krijgen. Soms denk ik weleens: ik loop achter. Misschien leef ik teveel voor het werk. Of ik later kinderen wil? Dat vind ik een moeilijke vraag. Als ik die meiden bij dansen zie, dan denk ik wel: dat wil ik ook wel. Maar ik denk dat ik er niet kapot aan ga als ze niet komen.

Daniëlle: Ik wist altijd al dat ik een groot gezin wilde en dat ik jong moeder wilde worden. Ik was net 22 toen Tess geboren werd. Onze leeftijden verschillen niet zoveel eigenlijk, Kayleigh, maar het is maar net hoe het leven loopt.

Rolmodel

Kayleigh: Toen ik net begon met danslessen geven, voelde ik me niet per se een rolmodel, maar inmiddels wel. Sommige meisjes zijn begonnen toen ze 8 waren en worden nu 18 jaar. Ze groeien echt met me mee. Zelf heb ik aan het einde van de basisschool en op de middelbare school veel gehoord: je kan het niet. Ik vind het belangrijk deze meiden wat anders mee te geven.

Daniëlle: Een rolmodel? Ik moet soms echt wel lachen om mezelf. Ik ben zelf ook nog zo jong dan. Ik hoop dat Tess later niet alleen ziet wat ik voor haar heb gedaan, maar ook wie ik voor haar ben geweest. 

Kayleigh: Veel van de meiden volgen me op social media en daar zien ze natuurlijk vooral de perfecte plaatjes. Ik volg hun andersom ook. We hebben het niet over wat social media kan doen, maar ik pik soms wel signalen op waar ik iets mee moet. Dan neem ik iemand ook even apart: gaat het wel goed met je? Ik ken ze zo goed, dat ik er wel snel doorheen prik.

Daniëlle: En dat voelen die meiden ook. Die goede band heeft zijn weerslag op het dansen. Ze voelen zich zo vertrouwd dat ze genoeg zelfvertrouwen hebben om los te gaan met dansen.

De dansgroep

Daniëlle: Ik hoop dat Tess altijd zelfvertrouwen in het leven heeft, maar ze ook leert dat het anders kan lopen dan verwacht. Het hoeft niet altijd perfect te zijn en je mag fouten maken. Dat vind ik mooi aan de danswedstrijden: je mag trots zijn dat je er staat. 

Kayleigh: Het EK in België waar we vorig jaar aan mee hebben gedaan heeft veel gedaan voor de meiden. En dat moment dat jij als verrassing kwam!

Daniëlle: Ik schiet nog weer vol als ik eraan denk. Ik zou er niet bij zijn, maar toen de meiden zaterdag hoorden dat ze op zondag in de finale zouden staan, kwam ik ze verrassen. Ze waren zo emotioneel toen ik totaal onverwacht erbij kwam staan op het moment dat ze een groepshug deden. De coaches en moeders moesten huilen en waren zo blij voor Tess en mij.

Kayleigh: Dat zegt wat over de band onderling.

Daniëlle: Jij bent de grondlegger daarvan.

Kayleigh: Die sfeer is gewoon heel goed. Nu komen er wat nieuwe meiden de groep in. Ik vind dat dan heel spannend, maar Tess vindt het juist alleen maar leuk.

Daniëlle: Omdat ze ook van jou het vertrouwen hebben dat het goedkomt.

Kayleigh: Zo’n club om je heen is gewoon heel fijn. Ik merk het ook met het docententeam hier. De band is hecht en het is een fijn gevoel erbij te horen. Ik vind het trouwens heel knap dat jij altijd zo betrokken bent bij alles.

Daniëlle: Dat vind ik gewoon belangrijk. Je betekent veel voor Tess. Dat wil ik dan ook aan je teruggeven.